مىگويد ، مىباشد . ولى در روايات متعددى مىخوانيم كه منظور از فاحشه در اينجا گفتار پيشوايان ظالم و ستمگر است كه مردم را به پيروى خود دعوت مىكنند و معتقدند كه خدا اطاعت آنها را بر مردم فرض كرده است . اما بعضى از مفسران مانند نويسنده « المنار » و « الميزان » ، مفهوم آيه را يك مفهوم وسيع گرفته‌اند كه هر گونه كار زشت و قبيحى را در بر مىگيرد و با توجه به وسعت مفهوم كلمه « فاحشه » مناسبتر همين است كه معنى آيه همان معنى وسيع كلمه باشد و مساله « طواف عريان » و « پيروى از پيشوايان ظلم و ستم » از مصاديق روشن آن محسوب مىگردد و منافاتى هم با روايات ندارد . درباره تسليم بىقيد و شرط در برابر رسوم نياكان در ذيل آيه 170 بقره جلد اول صفحه 422 توضيح كافى داده شده است . [ سوره الأعراف ‹ 7 › : آيات 29 تا 30 ] قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ‹ 29 › فَرِيقاً هَدى وَفَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّه وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ‹ 30 › ترجمه : 29 - بگو پروردگارم به عدالت فرمان داده است ، و توجه خويش را در هر مسجد ( و به هنگام عبادت ) به سوى او كنيد و او را بخوانيد و دين ( خود ) را براى او خالص گردانيد ، ( و بدانيد ) همانگونه كه در آغاز شما را آفريد ( بار ديگر در رستاخيز )